dinsdag 21 februari 2017

kleuters !

nog steeds heb ik wekelijks
één kwartiertje
bewaking bij de kleuters
ik wou er feitelijk aan ontsnappen
maar een collega zei:
niks van
blijf dat maar doen
anders moeten we uw verhalen 
over ons speelplaats missen

dus elke week sta ik daar
benieuwd wat er nu weer gaat gebeuren
scenario verloopt meestal als volgt
ik zoek
een plaatske op
liefst in de zon
waar ik goed overzicht heb
en dan begint het "bepotel"
echt 
ik voel mij daar precies een "voelboek"
direct staan er dan kleuterkes
op mijn knieën te kloppen
ondertussen roepend van:
juuuuu   huuuuuuuuf ?
anderen hebben het stofke van mijn kleedje of rok vast
en zitten daar zo wat over te wrijven
of ze vinden een los draadje of knoopje
waar ze mee beginnen prutsen
ze maken ruzie voor mijn vingers
(ik heb er maar tien)
ze prutsen met het haakje van
de rits van mijn botten
ze staan op mijn tenen
soms voel ik al eens een tik op mijn billen
maar ik denk nu wel 
dat dat per ongeluk is
als ik niet snel genoeg reageer
op de tikken op mijn knieën
dan proberen ze wat hoger
en wat harder hahahaha

ondertussen moet ik ook proberen
van die ieniemienievingertjes
in handschoenen te prutsen
handschoentjes voor handjes
kleiner dan 7cm
moesten bij wet VERBODEN worden
elke keer ben ik bang
dat ik een vingertje ga afbreken

of neuzen afkuisen
brrrrr
sommige kindjes lopen rond
met zo een BEL aan hun neusje
dat ik denk
als die bel nu nog groter wordt
dan ga je opstijgen in de lucht!

roepen van
VERWISSELTIJD
bij ons op de speelplaats 
zijn er een aantal kleuterfietskes
maar niet genoeg voor iedereen
dus roepen de juffen regelmatig
VERWISSELTIJD
en dan zouden ze allemaal moeten verwisselen
ik roep dat dus niet meer
ik heb er de energie niet meer voor
nee
dat roepen dat is niet zo moeilijk
(alhoewel, roept maar eens op een speelplaats VOL spelende kleuters)
maar DAN
dan zijn het de volgende volle 10 minuten
dikke kweddelen
want...
ge kunt niet geloven hoe leep kleuters al kunnen zijn
die spreken bijvoorbeeld af:
twee die elk al een fietske hebben
die dan met elkaar verwisselen
(ja ze HEBBEN verwisseld)

 of twee kleuters
die elke beurt weer met elkaar verwisselen

er is ook een afspraak over welke klas mag fietsen
maar ik KEN die kleuters onvoldoende
en volgens mij weten die dat heel goed
als DIE juf op de koer staat
die kent ons toch niet
die weten niet in welke klas wij zitten
en dan pakken die ook een fietske
als het hun klasbeurt niet is

en dan komen die andere klagen
en zagen
sowieso komen ze klagen
want het is toch nooit eerlijk
of ze wilden een ANDER fietske
enfin
ik doe de moeite niet meer
als ze komen vragen:
juuuuu huuuuuuf?
wanneer is het verwisseltijd?

dan antwoord ik standaard:
STRAKS

vorige week stond ik daar dus ook weer
komt er een kleuterke zeggen:
juuu huuuuuf
een kleintje heeft kaka gedaan
ja
als zij al 4 jaar zijn
dan zijn al die anderen al
"kleintjes"

allé hup
eerst alle kleuters afschudden
van mijn vingers
van mijn benen
van mijn kleren
en dan naar de toiletjes

daar aangekomen
geen kind te zien
geen enkel
toch eens goed kijken
niks
vreemd
enfin
het was misschien een heel flink
dat het zelf had gedaan

ik dus terug naar buiten
naar mijn plekje
waar die plakkertjes
en de grijpertjes
nog stonden te wachten

maar er komt direct iemand naar mij gelopen
die pakt mijn hand
die trekt mij mee
en die roept:
juuuuu huuuuuuuf
marcus is DAAR !!!
(ja ik weet de naam niet meer
ik zeg toch dat ik die niet ken
dus ik verzin nu efkes ne naam)
ik vraag:
waar is marcus?
hij wijst
maar ja
daar lopen wel 20 kleuters
die ik niet ken
zelf is die kleuter dan zo aan het wijzen
en aan het kijken van:
"weet die dat nu niet???"
enfin
ik zag echt niet wie marcus was
dus ik laat mij meetrekken
en ik vraag ondertussen:
wat heeft Marcus eigenlijk gedaan?
(ik verwacht dan: iets als:
geduwd, gespuwd, zijn tong uitgestoken, 
fietske afgepakt,...)

hij bekijkt mij
en zegt:
NIKS
Marcus heeft NIKS gedaan
snapt ge dat nu???
echt raar soms
die kleuters

maar ook heel mooi soms
een tijdje geleden
liep ik 's morgens over die speelpaats naar mijn eigen klas
en toen hoorde ik het volgende:
wij moeten nog in ons bedje liggen
want de maan hangt nog omhoog

schitterend toch !

dan nog een foto
van een projectje dat klaar is
allé
bijna klaar
het wordt een babydekentje
en als er een baby geboren wordt
waar ik kadootje voor moet
(oei moet, dat klinkt zo raar)
waar ik een kadootje voor MAG kopen 
dan komt de naam erop
en dan is het echt klaar
en als er eentje klaar is
dan mag ik een nieuw beginnen toch?

groetjes
vee





dinsdag 14 februari 2017

de mol

ik kijk niet zo veel televisie
zolang het lang klaar is
zit ik zo lang het kan
in de veranda te werken
(handwerken hè !!!)
maar in de wintermaanden
dan is het daar te donker
en te koud
dus dan zit ik wel gezellig
mee in de zetel
bij de stoof
gezellig
moogt ge tegenwoordig letterlijk nemen
vroeger kropen die klein pagadders mee op onze schoot
maar nu is er soms gewoon te weinig plaats in de zetel
(er is al eens een lief bij)
en plakken we weer tegen elkaar
ik zit ook altijd te haken in de zetel
ALTIJD
dus nemen mijn bollekes wol
ook nog eens plaats in 
ze kunnen hier dus eigenlijk niet wachten
tot de lente in het land is
en de moekie weer in de veranda
ik haakte de voorbije winter deze twee dekens trouwens:






enfin
als ik dus bij de televisie zit
dan zit ik toch te haken
en hoeft televisie niet echt voor mij
trouwens
dat is hier altijd hetzelfde scenario:
ik ben getrouwd 
met nen ECHTE man
dus echte man neemt het "kaske"
echte man kiest een programma
meestal een film
zo een film voor echte mannen:
actie!!!!
type: held redt de wereld
soms actie met humor
type lethal weapon
soms geweld kan niet op
en het bloed spat in het rond
type: quentin tarantino
ik prijs mij nog gelukkig
dat die westerns
alleen op zondagnamiddag worden uitgezonden
en het allerergste
is voetbal
ik haaaaaaat zo'n geweldfilms
echt waar
die met humor
ca va nog een beetje
maar die andere 
pffffff
toch maak ik mij niet druk
want het scenario verloopt dus altijd zo:
echte man kiest de film
echte man installeert zich in de zetel
echte man sukkelt na ongeveer een kwartiertje in slaap
kunst is dan
om het kaske te pakken te krijgen
vroeger schoot hij gegarandeerd wakker
als ik het nog maar aanraakte
maar ondertussen ben ik getraind
ik wacht dus een half uurtje
en dan kies ik iets
niet dat het veel uitmaakt
want ik let toch meer op mijn haakwerk
maar ik haak niet graag
als het bloed in het rond spattert
of als er enge aliens de wereld bedreigen


tenminste
als de dochter niet thuis is
want die heeft toch wel niet
DEZELFDE SMAAK
als haar vader zeker!!!
als die erbij zit
lap...
moet ik blijven kijken
die zit er nog vaak bij
met het gevolg
dat ik die films bijna allemaal al uit mijn hoofd ken
zucht
maar als zij er ook niet is
dan kan ons moekie kiezen!!! 
wat IK graag zie:
ofwel de Britse detectives
vroeger was dat Morse
dan heel lang Midsummer Murders
(ok, daar spat ook al wel eens wat bloed)
maar die ken ik echt ondertussen
allemaal van buiten
zo vaak heb ik die al herbekeken
nu vind ik Vera ook wel top
alleen duren die nogal lang
en vragen die wel veel aandacht
(en ik MOET echt om 11 uur in mijn bed kunnen liggen
anders is heel mijn biologische klok ontregeld)

ofwel de reeks
"ik vertrek"
over Nederlanders 
die naar het buitenland emigreren
ik zie dat graag
als ik al eens zin zou krijgen
om naar Spanje of Portugal te verhuizen
dan is die goesting direct over na dat programma

nog een optie is
A Place in the Sun
over vakantiehuizen kopen 
in het buitenland
echt om mee te dromen

en dan is er ook nog
op vitaya denk ik
"extreme verzamelwoede"
ik weet wel 
dat dat eigenlijk heel erg is
en dat ze daar geen programma van zouden mogen maken
zo erg dat dat is
maar ik denk dan toch altijd:
goh
het valt hier nog mee
met mijn stofkes en wollekes

maar sinds vorige week
is er dus terug 
DE MOL
nu was ik nooit echt zot van dat programma
maar hier wonen behalve echte man
dus nog andere mensen
die ook mee willen kiezen hè
en dochter bekijkt gelukkig
niet alleen graag actiefilms
maar ook graag
series zoals DE MOL

de vorige reeksen 
hebben wij ook gevolgd
en ik wist het nooit
wie het nu was
tot de laatste aflevering
bleef die mol voor mij een raadsel
ik vond dat gedeelte
van de rode/groene vingerafdrukken
dan ook veel te spannend
maar deze keer
DEZE KEER
wist ik van de openingszin
wie het was!
de EERSTE kandidaat
die we te zien kregen
begon namelijk
met de openingszin:
OK NAAR BOVEN !
duidelijker kan het toch niet!!!
voilà
spanning weg!
ik had de makers door
whoehahahahaha

dus toen gisteren
na de tweede eliminatie
jolien eruitvloog
kreeg ik van dochter-op-kot
direct een sms:
wel raar
dat de mol
er nu al uitligt hè
verdorie
en toen nog diene lieve Bouba eruit
DAT vond ik nu eens nen topkerel
allé
beter eruit
dan dat hij de mol was
dan was mijn vertrouwen in de mensheid
echt weg geweest

groetjes
vee

ik ga er maar eerlijkheidshalve
 nog twee programma's aan toevoegen
mijn pop up
(gewoon om dat dat over lekker eten gaat)
en temptation island
ik weeeeeeeeeeeeeeeeet het
schandalig






dinsdag 7 februari 2017

serooskerke, oftwel 8 keer de deltawerken over op 1 weekend.....

ik heb al ooit verteld over onze WOLweekends
de WOLsters
dat zijn de Weerdse Oud Leidsters
van de chiro
chiro is
(moesten er mensen zijn die dit niet weten)
een Vlaamse Jeugdbeweging

jeugdbeweging
gelijk welke
dat is het allerbeste ooit uitgevonden
daar maakt ge vrienden
daar wordt ge zelfstandig
daar kweekt ge karakter
daar leert ge tegen ne stoot kunnen
daar leert ge leven in ne groep
daar tast ge uw grenzen al eens af
tegen de leidsters durft ge al eens brutaler zijn
dan tegen uw ouders thuis
(maar wees gerust , die leidsters hebben ook hun grenzen
en terecht)
daar loopt ge met uw blote benen
en uw kort uniformrokske
rond bij MIN10
en uiteraard zonder jas
daar proeft ge al eens van een pintje
(één kriekske voor 10 meisjes)
daar doet ge in de tent
al eens een nachtje door
(lekker stoer ! )
daar doet ge van de schrik in uw broek
omdat ge in het midden van de nacht 
(lees elf uur)
helemaal alleen
(lees met ne man of 30 )
door een verschrikkelijk donker bos moet
(lees een aangeplant dennenboske
van ne zakdoek groot)
en daar deden wij nog
heeeeeeeel veel
dat ons ouders niet mochten weten

awel
maar als ze niet oppassen
dan zijn die leidsters en leiders
MET UITSTERVEN BEDREIGD
echt hè
ge wilt niet geloven
hoe erg de ouders tegenwoordig
ZAGEN EN KLAGEN
en direct zo agressief!!!
ge moogt van mij gerust bellen
om te verwittigen dat hun kind niet kan komen
(die beleefdheid hebben er weinig)
om te vragen of er misschien hulp nodig is
op het eetfestijn
(daar denken ze nog niet aan)
om te bedanken voor het toffe kamp
of het fijne weekendje
of de plezante zondag
(dat doen sommigen gelukkig al wel eens)
om eens te horen of er gene jas is achtergebleven op de chiro
(ah ja, zonder jas rondlopen uit stoerdoenerij
DAT is van ALLE tijden)
maar nee
bellen tegenwoordig
dat is om de LEIDSTERS onder hun voeten te geven
en te beschuldigen 
en om een 
SCHRIFTELIJKE VERKLARING
te
EISEN
ja!!!!
EISEN!!!!
die betalen ochottekes 25 euro lidgeld
voor een heel jaar, die ouders
die leidsters
dat zijn allemaal studentjes
die dat in hun vrije tijd
VRIJWILLIG doen
maar ja!!!!
die ouders eisen een schriftelijke verklaring
omdat hun kind
thuis vanalles is gaan vertellen
en die dat uiteraard geloven
amai
wij stammen nog uit den tijd
dat toen wij zelf leiding waren
wij in een paar gevallen
zelfs twijfelden
of we de ouders van sommige zaken
wel op de hoogte zouden brengen
omdat we wisten dat die kinderen
SERIEUS onder hun voeten gingen krijgen
wij krijgen als leerkracht 
ook bakken kritiek
en lelijke verwijten te horen
maar ik ben een vrouw van bijna 50 jaar
ik sta  met mijn dikke kuiten stevig in het leven
ik heb geleerd om te  relativeren
ik denk :
pffff
ge zult er nog mee afzien later
met uw verwend kind!
en toch raakt het mij ook elke keer weer
diene kritiek
en dat
"mijn-kind-schoon-kind-doet-nooit-iets-mis"
maar ik krijg tenminste loon
om mij wat te troosten
die leiding ocharme
die zijn jong
die doen dat gratis en voor niks
en die krijgen nog veel  ergere en brutalere dingen te horen

echt hè
als die allemaal FOERT zouden zeggen
ik zou het begrijpen
maar die blijven beleefd
die slikken
en die doen gelukkig voort
voor de kinderen en ouders
die wel een echt chirohart hebben

ja het zit mij hoog
en het moest er even af !!!

maar nu het verhaal van 
SEROOSKERKE

vorig jaar was het dus weer ons weekendje
generaties leidsters ondertussen
leeftijd varieert van 50 tot 25
wij gaan dus samen weg
om nog eens "chirooke" te spelen
nee
ons uniform
dat hebben we niet meer aan
dat pastte eigenlijk al niet meer
toen we zestien jaar waren
laat staan dat we er nu nog in zouden kunnen
we gaan ook niet met de bus
we rijden zelf
maar!!!
ze 
(de organisatrices)
maken de rit ernaartoe toch avontuurlijk
we hebben zo eens coördinaten moeten volgen
(dat liep slecht af, onze smartphone was niet smart genoeg)
en gekleurde wimpels moeten zoeken
(dat was voor de oudjes,
wij dus,
levensgevaarlijk want wij reageerden veel te laat,
dat was zo een spel van:
een rode wimpel is naar rechts
een blauwe naar links) 

maar dit jaar
hadden we het goed gepland
we waren met TWEE auto's
alle oudjes samen
want eendracht maakt macht
en hoe meer zielen...
we spraken af aan ons kerkplein
één van ons was jarig
en ooooooo
we gingen lekker stout en stoer zijn
we hadden CAVA mee voor in de auto
nee nee
de chauffeurs niet
ocharme
die hebben zich dat beklaagd
al veel gegibber en gelach
en we vertrokken vol goesting
deze keer hadden we een adres gekregen
waar we naartoe moesten
het was den DECATHLON  in Antwerpen
daar moesten we 
op de parking
een nieuwe "aanwijzing" zoeken

ja vroeger in de chiro
was dat een dorpsspel
waar we pijlen en opdrachten moesten zoeken
of een bosspel als we op kamp waren
maar nu is dat dus een 
LANDSPEL  hè
allé
wij dus van
"lang zal ze leven"
met ons plastic bekertjes cava
naar Antwerpen
stel u dus 10 vrouwen voor
op ne vrijdagavond
na het werk allemaal
nog niet gegeten
man/kinderloos
we waren nogal uitgelaten
...
op de parking van Decathlon
stonden toen nog twee soldaten
te bewaken
die zullen ook gedacht hebben:
WAT IS ME DAT HIER
wij waren immers al de vierde of vijfde wagen
vol vrouwen
die al lachende die parking afzochten
naar een nieuwe aanwijzing
we hebben feitelijk nog chance
dat ze ons niet opgepakt hebben
de volgende aanwijzing
bracht ons over de Nederlandse grens
(land-spel? landDENspel ja! )
vlak voor die heel grote brug
van de deltawerken
voor die brug
is een frietkot
en daar moesten we zijn
we gingen nog eens rond met de flessen cava
en we kregen honger
en we dachten:
we doen nog eens stout
ipv direct door te rijden naar het weekendje
(want we gingen daar iets te eten krijgen)
gaan we eerst een frieteke steken
we voelden ons zo stiekem
zo
"we-doen-lekker-niet-wat-de-leidsters-willen" 
zeker toen er een andere auto uit Weerde
ook de parking opreed
wij doken weg
om ons te verstoppen
want:
die mogen dat niet gaan vertellen

allé, dan zijn we er wel naartoe gegaan hoor
om hun ook een cavaatje aan te bieden
maar zij gingen toch direct doorrijden
zij waren braver

enfin
na het frieteke
moesten we dus die brug over en daar naar een dorpje
ook daar vonden we snel de nieuwe aanwijzing
nu moesten we naar een adres in Serooskerke
wel vreemd
de GPS kende de straat niet

nog vreemder
...
we moesten terugkeren
weer die lange brug over
weer voorbij dat frietkot
tot we in Serooskerke waren
die brug
dat is dus niet de brug over Vilvoorde hè
dat is volgens mij 
een brug van 7km lang!!!
precies over de zee!!!
in Serooskerke aangekomen
vonden we dus die straat niet
met de GPS
we reden wat rond
en zagen uiteindelijk inboorlingen
(ja als we met de chiro op schok zijn
dan praten wij zo)
die de straat niet kenden
andere inboorlingen gezocht
die ons vertelden dat die straat er helemaal niet was
WAT?!?!
nee hoor
die straat was er niet
die woonden daar al lang
die waren heel zeker
maar!!!!!!!
wisten wij wel dat er nog een ander Serooskerke was??
echt niet!!!
meenden die dat
zijn er twee dorpen
die Serooskerke heten
op een 30 km van elkaar
hebben die Hollanders 
nu echt niet meer fantasie
om een andere naam te bedenken???
nu begrepen we
hoe het kwam
dat we die brug dus al twee keer hadden overgestoken
we hadden niet teruggemoeten
maar verder....
alleen had onze GPS ons naar het verkeerde Serooskerke gebracht...
enfin
wij dus ALWEER die brug over
ondertussen was het al best laat
en waren wij heel blij
met die frietekes
toen we dan eindelijk 
ter plaatse waren aangekomen
was het gewoon al donker...
alweer was de rit ernaartoe
toch wat mislukt
maar toen was het nog niet gedaan...
die brug
die is verdoemd jong
we zitten nog maar aan 3 keer
dat was op vrijdag dus
op zaterdag
toen was er in de voormiddag
een bezoek gepand aan een schapenkaasboerderij
die lag...
juist!
over het water!!!!
wij lachen in den auto
toen we
onze vierde keer
over die brug reden
het bezoek aan die boerderij was supertof
we hebben een schaap geschoren en alles
en toen reden we  om te lunchen
weer terug
over de brug
de vijfde keer dus 
ze hadden ergens gereserveerd in een broodjeszaak
want voor 25 mensen is dat zo makkelijk niet
we hadden onze bestelling moeten doorgeven
en daar was wat misgelopen
zodat het daar veel langer duurde dan gepland
het was lekker!
en gezellig!!
maar er was voor de namiddag ook iets gepland
en het lukte al niet meer
om daar nog op tijd te zijn
dus onze organisatrices
als wat nerveus
krijg 25 vrouwen maar eens in beweging
als ze nog een koffieke aan het drinken zijn
en een stukske taart als dessert willen
(ik dus)
enfin
dan tonen ze ons een papier
met het adres
waar we naartoe moesten
(we hadden nog steeds geen idee 
wat of waar)
wij moesten een foto nemen van het adres
want ze hadden maar zo één papier
en ernaartoe rijden
wij in onze auto
gaven dat adres niet in
in onze gps
wij  volgden gewoon den auto
van de andere oudjes
die voor ons reden
maar op de één of andere manier
speelden we die kwijt
allé
we dachten dat we die aan het volgen waren
maar ineens bleek 
dat het nen andere auto was
met andere mensen
en rarara
waar waren we toen we dat doorhadden
op
de
brug
....
echt waar
wij reden weer op die brug
die oneindig lange brug
waar ge ook niet kunt draaien
wij kregen zo ongeveer alle kleuren van de regenboog
want we wisten dat dat niet de bedoeling kon geweest zijn
maar
wij moesten die brug weer helemaal over
alweer
onze zesde keer 
toen kregen we toch wat zenuwen
want we waren al te laat.....
sowieso...
allé
we willen naar die foto kijken
is dat toch wel bewogen zeker
onleesbaar
stonden we daar
aan den overkant van die brug
en we wisten niet waarnaartoe
slik 
slik
slik
uiteindelijk maar gebeld naar de "leidsters"
ah ja
want ge zult zien
niemand anders pakte op
om met een heel klein hartje
en nogal lacherig uit te leggen
wat we voorhadden 
"WAAR ZITTE GIJLE ?????"
aan den overkant van de brug
"WAT DOEDE GIJLE DAAR !!!!"
ja sorry
wij volgdende verkeerden otto
en wij hebben het adres niet
"HOE GIJLEN HEBT HET ADRES NIET"
nee
onze foto was bewogen
allé
we moesten dus
terug over de brug
dat hadden we wel gedacht
onze zevende keer 
en waren veel te laat op de afspraak
en iedereen had op ons moeten wachten
en toen mochten wij niet meer samen in de groep
als er iets technologisch of modern aan te pas kwam

echt jong
wij zijn zo'n sukkels daarmee
allé
we hebben gelachen zenne
hahahahahaha
want de zon scheen
en we waren toch weer bij elkaar
en weg van thuis
maar hoe het toch komt
dat wij dat altijd voorhebben
en die anderen die kunnen dat wel
we weten het niet

en onzen achtste keer dan
dat was toen we naar huis reden

echt waar
8 keer die brug
ik kan bijna gids spelen


o ja
tussendoor vind ik borduren
ook plezant


groetjes
vee





maandag 30 januari 2017

dieet...

mijn vorig bericht ging over eten
ik eet graag
ik eet ECHT graag
ik eet bijna alles graag
en zeker als het zoet is

ik ben heel lang gezegend geweest
met de allerbeste genen ooit
ik mocht eten wat ik wilde
ik bleef een magere spriet
ik vond laatst deze foto terug
ik was toen 17 jaar
die spillebenen
dat ben ik echt !!!
ons moeke had altijd
zelfgebakken cake
of wafelkes thuis
elke avond
deed ik een aanval op de koekenkast
of dijskast
en dan kon ik gerust 
een heel stuk chocolat opeten
of een kommeke minutesoep
met een paar boterhammen
chips was bij ons voor in het weekend
maar voor de rest kon alles
in elk geval
er kwam bij mij geen grammeke bij
ook toen ik drie kinderen kreeg
zag je daar niets van toen ik zwanger was
en ook daarna bleven de kilo's niet plakken
ik zat zonder moeite
weer op mijn gewicht
maar lieve mensen
wees gerust
karma bestaat
en gerechtigheid ook
die genen van mij
die deden hun best
tot een jaar of 40
en toen was het gedaan
in het begin
ging dat nog heel stillekesaan
ineens was ik boven de 55 kg
waar ik zelfs wat blij mee was
en toen was het, na nog een paar jaar,  60
oei
maar nog steeds goed hè
zeker qua BMI
trouwens
zo mager
da's toch niet mooi
65...
daar schrok ik toch wel van
lang bleef de weegschaal staan op 68kg
maar ja...
dat jaartje aan zee
met berlinerbollen
en garnaalkroketten
en pannenkoeken
en bosbessenmuffins
en....
VOOR de grote vakantie
was het nog 68
na de vakantie
75
echt waar
75
...
ik probeerde bij de gyneacoloog nog
dat het misschien wel de menopauze was
maar die lachte dat hartelijk weg!!!
daar was ik nu toch wel van geschrokken
op een paar maanden jong
nu werken mijn genen wel nog mee
in de zin van:
ze verdelen alles schoon over alle plekken
dus de verhoudingen kloppen nog
alleen mijn onderbenen
daar blijft ALLES zitten
we hebben al eens lachend gezegd
dat ik sneller naar de wc moet gaan
want eens het in mijn benen geraakt is
wil het vet niet meer weg
ik heb dus
klompen van onderbenen
echt heel stevige 
(in mijn job kan het geen kwaad
om stevig in uw schoenen te staan
maar iets minder stevig 
zal ook nog wel goed zijn)
zelf zie ik dat eigenlijk niet eens
maar ik ondervind het als ik  laarzen wil kopen
katchou botten is een ramp
en gewone botten ook
zelfs die van de merken voor
"iets bredere kuiten"
de rits gaat NIET dicht

enfin
toen kwam ik op de blogs
het 5:2 dieet tegen
of het 2:5 dat weet ik zelfs niet goed
komt erop neer
dat ik 5 dagen gewoon eet
en 2 dagen vast

vasten betekent 
niet meer dan 500 kalorieën

awel
het werkt!!!!
ik geloof dat er voor iedereen wel een dieet is dat werkt
maar  ook dat niet elk dieet bij iedereen werkt
en ik heb het mijne gevonden
ik ben
echt eerlijk waar
op een viertal maanden
8kg afgevallen

en eigenlijk kost het mij niet zoveel moeite
ik kies twee dagen in de week uit
en op die dagen eet ik dus niet veel
echt waar
500 is niets
tenzij ge zot bent van kerstomaatjes en komkommer
daar kunt ge uw buik nog redelijk mee vullen
maar anders verschiet ge
hoeveel kalorieën alles direct  is
maar het lukt
ik eet 's morgens sowieso niet
ik weet het
iedereen vindt dat ongezond
maar ik heb echt geen honger 's morgens
en ik heb daar al 20 jaar geen last van
ik heb ook een maag
die heeft honger rond 12.30
en rond 18.30
dan is die efkes heel lastig
maar echt heeeeel lastig
(vraag maar aan den MDH 
als we op uitstap zijn
en we vinden niet direct een restaurantje)
maar als die tijd gepasseerd is
dan is de honger ook voorbij
gemakkelijk hè
ik kies dus best werkdagen
want op school heb ik onder de middag
toch amper tijd om te eten
ik drink wel veel:
koffie en spa
dan probeer ik het vol te houden 
tot 18.30
en dan kan ik toch een kleine maaltijd eten
en zelfs 's avonds 
een koekje van de Weight Watchers
zo heb ik toch mijn zoetje
pas op hè
het is niet altijd even gemakkelijk
maar als het efkes moeilijk gaat
dan bekijk ik mijn kuiten
en zeg ik:
"ge hebt nog reserve genoeg, vee"
en anders:
"morgen mag het weer"
en weet je wat het rare is?
de dag erna
is het niet dat ik overdaad doe
het lijkt wel
of mijn maag ook sneller voldaan is
goed hè
ik moet mijn eigen soms zelfs 
VERPLICHTEN
om die muffin
of dat taartje op te eten
whoehahahahaha
trouwens
ik heb mijn kinderen toch 
fantastisch goed opgevoed!!!
oudste dochter 
vierde gisteren haar verjaardag
voor de familie
zie ne keer
waar ze voor gezorgd had
een echte High Tea
allerbeste menu ooit!!!
en lekker!!!
op quiltgebied
zijn het de kippen geworden
het patroon kende ik al
maar deze keer probeer ik met meer kleur

en dan is er altijd nog
mijn restjesprojectje
de dochters laten allebei weten
dat ze het een heel schone sprei vinden
maar het moet wel een tweepersoons worden
ik heb dus nog wel even werk
groetjes
vee







dinsdag 24 januari 2017

de vlasschaard

vorig jaar 
huurden wij een jaar lang
een geweldig tof appartementje
op den dijk van Middelkerke
bedoeling was
om eens te testen
of we daar echt veel naartoe zouden gaan
en dan misschien
zouden we daar zelf iets kopen
we genoten ervan
hadden echt concrete plannen
maar toen kwam
de televisiereeks
"Als de Dijken Breken"
plannen afgevoerd
ja echt
ik grapte daar al langer over
dat we beter iets in de Dardennen zouden kopen
maar nu kreeg ik echt schrik
in elk geval
van ons jaar
hebben we echt wel genoten
onder andere ook
van het lekkere eten daar
wij doen dat wel graag
gaan eten
vroeger was dat niets voor mij
zoveel geld uitgeven aan tafel
en de volgende dag hebt ge weer honger!
maar het is echt een passie voor MDH
dus hij komt met mij mee naar de zee
en ik ga daar met hem mee naar het restaurant
ge moet nu niet denken 
dat wij daar altijd duur gaan eten 
dat nu ook weer niet
het plezantste is nog
om lekkere en betaalbare plekken te vinden
heeeel lekker
ongelooflijk vriendelijk
MET zicht op zee
wij spreken altijd van de
"Kijk es an"
of den
"Alles naar wens?"
allebei uitgesproken 
met een heeeeeeeel diepe stem
als ge er ene keer bent gaan eten
begrijpt ge mij
de ALLERBESTE 
pannenkoek
met appeltjes
(maar echt den allerbeste hè)
vindt ge in Westende 
voor de vissoep en de garnaalkroketten
gaan we helemaal tot Zeebrugge 
alhoewel het daar de laatste keren altijd druk en overbevolkt was
ze mogen daar zoveel reclame niet over maken
gelukkig zijn er in Oostende zelf ook pareltjes te vinden
keitof eetcafé !
ik ga terug voor de gevulde patat 
en allemaal ferm betaalbaar

af en toe 
hebben we dan ook wel stoten voor
zo gingen we eens van Middelkerke
naar Oostende wandelen
om daar een hapje te eten
MDH had iets lekkers gevonden:
met echt goede recensies
en omdat de oudste dochter erbij was
kozen we daarvoor
wij denken bij Italiaan
nog vooral aan pasta en pizza
(simpele kiekens dat we zijn)

MDH en ik te voet
(dikke tien kilometer)
oudste dochter kwam met de tram
man man man
viel dat efkes tegen
niet het eten
dat was zalig 
echt super lekker
ook de rekening viel goed mee
maar....
wij kwamen daar toe
op ne zondagnoen
in ons wandelkleren
met ons stapschoenen
toch nogal bezweet
want we hadden den afstand verkeerd ingeschat 
met onze K-Way aan
rugzakje ipv sjakos
en daar zaten allemaal
mensen op hun zondagsbest
aan tafels gedekt met witte tafelkleden
en zilveren bestek
echt
ik heb mij nog nooit zo slecht op mijn plaats gevoeld
ik dacht eerst efkes
dat we zelfs niet binnen zouden mogen
maar den baas
was supersympathiek
en maakte er geen enkel probleem van
integendeel
op een bepaald moment
klinkt vollen bak
Rocco Granata
met zijn MARINA 
(naam van het restaurant dus hè)
maar LUID !!!!!!
en midden in het restaurant
begint de chef daar
op de muziek
Sabayon te kloppen
eerst verschoten wij ons
een ongeluk
maar ons oudste
die begint dan direct mee te klappen en te zingen:
AMBIANCE  in de keet
(stel u dus een keet voor
met madammekes met hun pelske
en hun parelketting
en hun vingers beladen met ringen
en de mannen
grijs en kaal
in een kostuum
met manchetknopen
en zo één gouden ring aan hun pink)
allé
toen het liedje gedaan was
was de Sabayonne klaar
en werd het koppelke
dat dat had besteld
 bediend
 maar er was nog wat overschot 
in zijn panneke
en ....???
dat kregen wij !!!
zomaar voor niks
we hadden al een dessert genomen
(ik vond dat wel een beetje spijtig
want ik lust dat niet zo graag
ik had liever crème bruléé gekregen) 
ik weet nu achteraf nog altijd niet
was dat omdat hij ons oudste zo sympathiek vond
of omdat hij die armzalige sukkelaars
een plezierke wilde doen
....
 enfin
het was er heel lekker
maar volgende keer
mijne outfit toch een klein beetje aanpassen
maar mijnen titel is De Vlasschaard
want in Middelkerke zelf
is dus een restaurantje:
DE VLASSCHAARD
we hoorden er alleen goede dingen over
iedereen raadde het aan
zag er ook in orde uit
maar er gaan eten lukte niet
ofwel waren ze net gesloten
of geen plaats
of niet genoeg plaats

tot deze zomer
na een wandeling 
(ja ne mens moet iets doen
om al dat eten te verteren)
op een doordeweeksde dag
stapten we er toch binnen
om te vragen of er voor die avond nog plaats was
weer hetzelfde hè
ik stap daar binnen
op mijn wandelsandalen
bezweet topje
geen rugzakje
maar wel een buideltasje 
(nog veel erger volgens ons kinderen)
mijn haar helemaal in de war
door de zeewind
maar er was plaats!
wij dus 's avonds terug
deze keer wel wat meer opgetut
en het was top
ik vond het een heel gezellig interieur
(zij misschien iets minder
want ze gaan verbouwen) 
en lekker!!!!
echt waar
de kok daar kan er wat van
die hapjes
mmmmmmm
dat voorgerechtje
allé
het was echt super
helemaal
"mijne meug"
ook de bediening was tof
ik dronk spa
en toen kwam die zo met een schaaltje limoen
en witte handschoentjes
en deed die zo een schijfje in mijn spa
ik vind dat tof!!!
we hadden de menu gekozen
en na elke gang
waren we vol lof
tot we aan het dessert kwamen
MDH had voor kaas gekozen
maar ik ga voor het dessert zenne!!!
en toen kreeg MDH zijn kaas
dat was een mooi bordje!!!
en ik mijn dessert
VIEL
DAT
EFKES
TEGEN
...
het was een "bol" bord
met bovenop dat bord
een kleine uitholling
en daarin lag een "quenelleke" van waterijs
en wat crumble met appelsiensmaak

ik dacht eerst nog
dat dat bolle bord
een deksel was
en dat er iets in zou liggen
maar dat zat dus stevig vast
en dat onnozele quenelleke met diene crumble
was dus echt alles
ok dat waterijsje smaakte wel goed
maar dat was een quenelleke
gemaakt met een koffielepelke
echt
daar vult ge uwen hollen tand niet mee
en diene crumble
...
ik ben geen moeilijke aan tafel
maar appelsiensmaak
is niet echt mijn favoriet

dus dat was een dikke tegenvaller
echt hè
den MDH lag plat van het lachen
met mijn teleurgestelde gezicht
ik hou daar dus ook altijd wat plaats voor
voor het dessert
ik zal niet van die broodjes eten 
die ze dan op tafel zetten
hoe lekker ik die ook vind
zeker als er ook reuzel bij staat om erop te smeren
niks van
ik vul mijn maag daar niet mee!!!

enfin
ze komen dat reuzenbord
waar bijna NIKS inlag
weer ophalen
en ze vragen weer
of alles naar wens was
en ik zeg eerlijk
(ik vind dat ge daar eerlijk moet in zijn
ik wil daar niet over liegen
als ik een compliment geef
is dat gemeend
dan moet ik ook kunnen zeggen
dat ik iets niet zo goed vind)
ik zeg dus
op de vraag of alles naar wens was:
eigenlijk niet
ik vond het niet zo heel lekker
omdat appelsien mijn smaak niet is
maar ik vond het ook veel te weinig voor een dessert
zeg ik dus eerlijk

ik zei er nog net niet bij:
voor diene prijs
...
dat meisje bekeek mij wat raar
en zei toen:
maar mevrouw
DIT
is het dessert niet hè
dit is een tussengerechtje
het dessert komt nog

echt waar
MDH deed het bijna echt in zijn broek toen
en ik wou gewoon onder tafel duiken  
van schaamte
gelukkig had ik het heel beleefd
en vriendelijk gezegd
en niets over de prijs van de menu
maar allé 
ik had mijn teleurstelling
toch niet kunnen verbergen

het echte dessert
was lekker en genoeg
en bij de koffie 
kwamen er nog eens superlekkere 
snoeperijtjes
dus gelukkig
dat ik de broodjes had laten staan

het was dus echt wel supertof daar
een echte aanrader!!!
en ge krijgt daar zelfs extra gerechtjes
die op de menu niet vermeld staan

tot slot nog een update van het quilten
de felgekleurde stijl
het lukt mij niet zo goed
 links boven is mijn oude stijl
en ik blijf dat toch het tofste vinden
de drie onderste wou ik proberen
maar dat "wonky"gedoe
het lukt mij niet
de poes rechts boven 
vind ik wel tof
betere foto van de poes:
dan probeerde ik de combinatie
iets wat ik al goed kan
de kippen
met een gekleurde achtergrond
ik "durf" nogal hè


ik denk dat het zoiets gaat worden

groetjes
vee






dinsdag 17 januari 2017

restjes...


dat quilten
dat blijf ik zo plezant vinden!
eerst efkes stoefen
met wat ik allemaal maakte
sinds ik het virus te pakken kreeg
bloemen om aan de muur te hangen
 ja, de foto is wat scheef getrokken
ik kan mij daar zo niet mee bezig houden
met al dat foto's trekken
ik vind dat wat overroepen
iedereen zit tegenwoordig altijd maar foto's te nemen
in plaats van te genieten van het moment
foto's nemen
waarom
om ACHTERAF te genieten ???
en ge moet daar ook altijd voor uit de weg gaan
zo waren wij in Berlijn
en daar was een mama
van haar dochtertje foto's aan het nemen
dat meisje zat daar te poseren!!!
een jaar of 6
maar poseren kon ze wel!
en die mama maar foto's nemen
wij dus in een grote boog daaromheen
maar moet ge nu iets weten!!
ik keek op dat schermpje van die mama
en toen viel mijn mond echt open
DIE WAS HELEMAAL GEEN FOTO S AAN HET NEMEN
VAN HAAR DOCHTERTJE
!!!!!
die was SELFIES aan het nemen begot
en dat kind maar poseren
allé
ik moest ne keer lachen
maar vond het eigenlijk echt erg
die selfies
ik kan er niet aan doen
ik vind dat het toppunt van 
EGOCENTRISME
en ik kan me al helemaal niet bezighouden
met het bewerken van foto's enzovoort
met als resultaat 
dat er al wel eens ne scheve tussenzit
wat ik nog maakte:
ongeveer 300 pannenlappen
super tof om te maken
en af te geven
alleen dat litske 
om omhoog te hangen
dat lukt mij maar niet!
ik heb nu dus knijpertjes gekocht
en hang die er gewoon aan

 voor een vriendinneke dat mama werd
maakt ik een babyquiltje
gepersonaliseerd
lang leve flock folie
maar wat ik dus het allertofste vind
aan het quilten
is het verwerken van restjes
zoals elke naaister
heb ik een redelijke voorraad liggen
en omdat mijn vriendinnen weten
dat ik de restjes nog gebruik om te quilten
bevoorraden zij mij ook
en heb ik nu ergens Hollands bloed
of Schots bloed
(ja dat zou ik nog willen !!!)
ik weet het niet
maar ik kan echt geen stof weggooien
zolang er nog een vierkantje van 5 op 5 uitkan
hou ik het lapje bij
en probeer ik er restjesquilts van te maken
zoals deze hartjesquilt
 of een ster-patroon
den MDH moet er wel mee lachen
met mijn restjes
hij vraagt zich af
of ge dus restjes online koopt
of in de winkel
(toeme hè, hij betrapt mij er toch altijd op
als ik het niet kan laten
en toch weer lapjes gekocht heb)
in elk geval
de laatste is ECHT
ECHT
ECHT
helemaal van restjes gemaakt
(uiteraard van restjes van stof die ik ooit gekocht heb)
de witte stof
en de achterkant
komt van een laken van de kringloop
telt dat als restje?
ik weet het niet
maar nieuw is het toch ook niet

ook deze werd een kadootje
voor een babietje
eigenlijk voor de oma van dat babietje
die oma is een vriendin
die ik via het bloggen heb leren kennen
echt waar
nu mogen ze over die virtuele wereld 
zeggen wat ze willen
maar ik heb daar al fantastische mensen door leren kennen
en ECHT leren kennen hè
ECHT 
zo van bij elkaar komen
en samen op uitstap 
of op weekend zelfs te gaan
en samen haken of breien
en zelfs elkaar op het onverwacht tegen komen
want mijn tussenvulling was op
en ik dus naar ons plaatselijk winkeltje
echt mensen
we moeten dat blijven doen
naar de STENEN winkeltjes gaan
niet alleen online kopen
(hoe gemakkelijk dat vaak ook is)
die STENEN winkeltjes
die moeten blijven bestaan
als ik in een stad kom
dan zoek ik meestal op
waar er stoffenwinkeltjes zijn
of handwerkwinkeltjes
ne C&A en H&M
dat hebben ze overal
maar het zijn die andere winkeltjes
die een stad plezant maken
ik kom dus buiten bij ons winkeltje
(waar ge dan ook nog wat goede raad en tips
er gratis bij krijgt)
bots ik toch niet op Kris zeker
(die oma dus)
allé
de drie kussen
en beste wensen
(het was nog begin januari)
en dan beginnen wij direct te lameren 
(Vlaams voor babbelen)
en vraagt ze
wat ik kwam kopen?
en waarvoor het diende?
oei
toen wist ik efkes
niet wat zeggen
hiervoor dus:
 en nu?
nu ga ik eens beginnen
aan een heel ander type quilt
nee nee
gelijk haar ga ik niets kunnen
maar ik wil eens met helemaal andere kleuren aan het werk
donkere 
felle
geen wit
en oei....
dat heb ik toch wel bijna niet zeker...
moet ik sebiet zeker en vast....
naar.......

groetjes
vee